کتابخانه رایگان و مقالات سیاسی روز

اقتضای جان چو ای دل آگهی ست / هر که آگه تر بود جانش قوی ست

رمان بچه های اعماق
مسعود نقره کار

علی شهر فرنگی با صدای نکره ش بيابان زغالی ی " تير دوقلو" راروی سرش گذاشته بود.
" شهر شهر فرنگه, از همه رنگه , خوب نيگا کن , چشاتو خوب باز کن , اين بابا ملک جمشيده که سوار اسب داره ....."
"ما که چيزی نمی بينيم علی آقا"
" الکی نگو , باز می خوای مجانی اين تيکه رو ببينی؟ می خوای با اسبه حال کنی ؟"
" نه به حضرته عباس , ما چيزی نمی بينيم"
" پس نور نميذاره ببينی , جلوی نورو بايد خوب بگيری , پدر اين نور بسوزه که بعضی وقتا می رينه به کار وکاسبيه ما , دستاتو بگير دور چشات, جلوی نورو می گيره "
" گرفتم علی آقا اما هنوز سياهی می بينم "
" دوای اين خوار جنده رو من می دونم چيه , الانه درستش می کنم "
تکانی محکم به جعبه اش داد ,و مشتی محکم بر فرق آن کوبيد:
" حالا چی , می بينی؟ "
" آره علی آقا می بينم "
" اين خوار جنده تا تو سری نخوره درست نميشه , خب , اينو که می بينی ملک جمشيده که داره ...."
" اما علی آقا اين که خوده منم "
" چی ميگی , حاليته , توام مثه اينکه بغدادت حسابی خرابه , دکتر لازمی "
" راست ميگم به حضرته عباس خود خودمم "
با چشم هايی ريز وسياه, تيز و خيره , که روی دو گونه ی سفيد و پر کک و مک ,با رقص شتابان نی نی , ميان مگس و دست مرتضی اين سو آن سو می شد. دست , کوچک و سفيد , هوا را شکافت ,مگس اما گريخت, دست کپه ی گنبدی مدفوع را دو نيمه کرد. صدای قهقهه هايی گوشخراش و فرياد هايی که حرف ها و متلک ها با خود داشت بيابان زغالی را پر کرد.

باقی در ادامه مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 10:56 |  لینک ثابت   • 

فقدان هنرمند و مبارز همیشه جاودان و روشنگر راه آیندگان ایران را تسلیت میگوییم.

رضا فاضلی بازیگر، تاریخ دان و فیلسوف معاصر است. تحصیلات او در ادبیات پارسی، فلسفه، سینما، تاریخ و به ویژه در فلسفه ادیان می‌باشد. وی پیش از انقلاب ایران در سینما فعالیت داشت اما پس از مهاجرت به خارج از کشور در سال ۱۳۵۷ به فعالیت علیه خرافه و جمهوری اسلامی می‌پردازد.

راهت گرامی و جاوید باد. درسها و سخنان تو را فرزندان ایران هیچگاه فراموش نمیکنند...

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 22:46 |  لینک ثابت   • 

اسدالله علم در خاطرات خود نوشنه است که یکبار همراه با محمدرضا شاه پهلوی برای بازدید از استان خشک و بی آب و علف بلوچستان به زاهدان سفر کرده بود . روز آخر سفر و در حال بازگشت به تهران صحبت از گرمی هوا می شود و شاه رو به علم می گوید چه خوب می شد اگر خیابانهای زاهدان پر از درخت چنار و سایه می بود. علم می گوید همین که به تهران رسیدیم استاندار سیستان و بلوچستان زنگ زد و گفت به اعلیحضرت همایونی بفرمایید که از لحظاتی پیش عملیات کشت درخت چنار در خیابانهای زاهدان شروع شده و به سرعت در حال پیشرفت است! علم می گوید موضوع را فورن به عرض مبارک رساندم و ایشان فرمودند : به این استاندار احمق بگو مردک کسی در بلوچستان چنار می کارد؟ حالا ما گرممان شد و یک چیزی گفتیم .. آیت الله خامنه ای در صحبت نوروزی اش گفته بود چه خوب می شد اگر امسال سال الگوی مصرف باشد . از همان روز تاکنون متملقین ریز و درشت دست به کار شده اند و هر یک به فراخور استعداد خود در حال تفسیر و تمجید و تحلیل این نظر ساده هستند. اما آش را چنان شور کرده اند که صدای آشپز هم در آمده است . سایت تابناک به نقل از رهبر مملکت نوشته است که بابا حالا ما یک چیزی گفتیم ...

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 15:17 |  لینک ثابت   • 

سال تلخ سنگین، سال امید

پیشدرآمد: سال تلخی را پشت سر گذاشتیم، سالی سنگین از جدائی‌های ابدی، وحشی‌تر شدن جمهوری ولایت فقیه، سخت‌تر شدن زندگی در خانه پدری و پرخطرتر شدن غربت‌نشینی برای آنها که اهل معامله نیستندو رژیم جهل و جور و فساد را در همه ابعاد و اطوارش نفی می‌کنند. جز آنها که در میهن و یا در حسرتش سال گذشته خاموش شدند، در میان زندگان نیز شماری یا از سر خستگی و دلتنگی بسیار و به دروازه پیری رسیدن، یا به دنبال کسب رزقی رنگین‌تر، در برابر سیاه‌ترین استبداد تاریخ ایران سر تعظیم فرو آوردند، یا در پنهان مراتب سرسپردگی خود را به اطلاع مقام معظم رهبری رساندند...

با اینهمه من به سال نو با خوش‌بینی می‌نگرم. آنها که بر این باور بودند پرزیدنت باراک حسین اوباما، قصد فرش قرمز انداختن برای تحفه آرادان دارد و یا مثل پوتین لابد در دیدار احتمالی با مقام معظم رهبری، وزیر دربار آقا در چشمانش نور «محمد»ی خواهد دید. (پوتین با توجه به کشتار صد هزار مسلمان چچنی نمی‌توانست صاحب چشمانی با بارقه محمدی باشد بنابراین نور عیسائی را جناب محمدی گلپایگانی در چشمان شهلایش کشف کرد.)، حالا لابد با تأمل بیشتری به گفتار و عملکرد رئیس جمهوری جدید آمریکا گوش می‌دهند و می‌نگرند. همین پیام نوروزی اوباما که نیش بعضی را تا بناگوش باز کرد و دلالان محبت حرفه‌ای را به تکاپو انداخت، آشکار ساخت که ذکر نام مبارک جمهوری اسلامی دلیلی بر یکشبه عاشق شدن اوباما نسبت به اهل ولایت فقیه نیست. در واقع یگانه تفاوتی که در رابطه ایران بین سلف و خلف صالحش وجود دارد همانا ذکر نام با مسمای رژیم است وگرنه نه پیش شرط متوقف ساختن غنی‌سازی حذف شده نه موضوع دخالت در منطقه، تازه آن قبلی که اهل حقوق بشر نبود، بیش از این یکی از مبارزات مردم ایران تجلیل می‌کرد و یادش نمی‌رفت هر از گاهی قربانیان مبارزه با استبداد ولایتی را تجلیل کند و از مبارزان راه آزادی نام و سخنی بر زبان آورد. باری، اشاره کردم که به سال نو باامیدواری می‌نگرم. و این امید من از چند زمینه مایه می‌گیرد.

نخست آنکه رژیم در برابر هویج آمریکا، همچنان چماق به دست یادآور می‌شود حقه «جهل» بدان نام و نشان است که بود و مقام عظمای ولایت حاضر نیستند از جایگاه پربرکت «رهبر ضد آمریکائی و ضدامپریالیستی و ضد صهیونیستی» یک پله پائین‌تر بیایند. تازه مگر می‌شود امت همیشه در صحنه را از برکات «مرگ بر آمریکا و اسرائیل» و آتش زدن پرچم این دو کشور محروم ساخت. طبیعی است چنین روشی، در جایگزینی دوباره چماق در دست غرب به جای هویج، خاصه اگر در انتخابات ریاست جمهوری در ایران تغییری در ترکیب قوه مجریه داده نشود، نقش مؤثری خواهد داشت. چماق این بار به جای آنکه در قالب تحریمها بیش از نظام، مردم را در محدودیت و فشار بیشتری قرار دهد، نظام را هدف قرار خواهد داد. من نمونه طرحهائی را دیده‌ام که فعلاً در کشوی میزها قرار دارد. طرحهائی از نوع در فهرست سیاه قرار دادن بخش بیشتری از مسئولین رژیم و جلوگیری از سفر آنها به خارج و بلوکه کردن حسابهای آنها و...

باقی را در ادامه مطلب بخوانید

ادامه مطلب

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 14:7 |  لینک ثابت   • 

چنان ملت ز دائی در غضب شد

که ناگه دائی-اش از بيخ عرب شد

به همراه عرب در رختکن رفت

به سوی اجنبی از هموطن رفت

از او پرسيد خالد بن ولائی

چرا پس يا اخی فی بين مائی؟

به پاسخ گفت دائی: ياحبيبی

پناهم ده که هذا من غريبی!

باقی در ادامه مطلب

ادامه مطلب

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 23:6 |  لینک ثابت   • 

سلام دکتر احمدی نژاد. خوشبختانه یا متاسفانه سال های آخر عمر من که خیلی هم زودهنگام فرا رسیده است مصادف شده است با دوره ی ریاست جمهوری شما.

نمی خواهم ناله کنم ولی ما یک زندگی معمولی داریم و پدر من حتی با پول نفتی که شما بر سر سفره ی ما آوردید نیز نتوانست هزینه ی سفر من را به خارج از کشور برای معالجه بدهد. دکتر های مهربان کشورم خیلی وقت بود که می گفتند با سفر ودرمان در خارج می توانم بیماری ام را بهبود بخشم ولی الان خانواده ام تنها امیدشان شیمی درمانی و قرص خوردن من است.من خودم می دانم که دیگر نخواهم بود.

دکتر امسال دوست داشتم قهرمانی تیم کشتی کشورم را ببینم ولی نشد ، تیم فوتبال کشورم به بدترین وضعیت ممکن دچار شده و من با نا امیدی دیگر تیمم را در جام جهانی نخواهم دید.تلخ است. از خدا خواسته ام که به تیم ما کمک کند تا به جام جهانی برویم تا یک بار دیگر به خاک پاک میهن عزیزم افتخار کنم و با عذت بمیرم.

دکتر نمی دانم که شما باز هم رئیس جمهور خواهی شد یا نه ولی شخصا امیدوارم که این سمت را به کسی دیگر دهد و شما دیگر استراحت کنید.دکتر من که هیچ ولی خون مظلوم یک جایی پا گیر می شود. انرژی هسته ای که شما برایمان به ارمغان می آورید و حتی موشک امید نمی تواند به مردم بیچاره و بدبختی چون من کمک کند ، من دوا و تجهیزات می خواستم که نبود … یعنی همه چیز بود جز این.

این نامه را ننوشتم که عذاب وجدان بگیری چون حتی وقتی برای عذاب وجدان هم نداری الان فقط می خواهی 4 سال دیگر بر کشورم ایران حکومت کنی و فکر تبلیغاتی با پول و سیب زمینی … ولی اگر خواستی این بار شعاری بسازی لطفا نفت را خالی بر سر سفره ما نیاور چون دیگر کافی نیست ما نیاز به نفت و تمامی مشتقات آن داریم…

منبع : http://onlinelife09.wordpress.com/2009/04/09/letter-to-ahmadinejad

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 23:0 |  لینک ثابت   • 

نوشته شده توسط یک پزشک آزاد اندیش ایرانی در 20:11 |  لینک ثابت   •